Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Κι εγώ βλέπω εφιάλτες.
Το ίδιο όνειρο ξανά και ξανά,
για την ακρίβεια.
Συνέχισε.
-Είναι απίστευτο. -Σταμάτα.
Μα είναι υπέροχο.
Θέλω να πω ότι…
-Είσαι αστέρι! -Σταμάτα.
Φτάνει.
Αφού είσαι. Συνέχισε.
Έλα.
Περπατάει…
σε αναμμένα κάρβουνα.
Μη με διακόπτεις.
Συγγνώμη.
Είναι πολύ καλό. Δεν ξέρω πώς το κάνεις.
Πρώτη φορά νιώθω τόσο καλά από όταν έκοψα το ποτό.
Θα μείνουν άφωνοι σήμερα.
Όταν πας.
Γιατί πρέπει να πας.
Θα πας, έτσι;
Ναι. Έτσι νομίζω.
Όχι.
Θα πας.
Εντάξει;
-Αλλιώς θα σε σκοτώσω. -Χαλάρωσε.
Θα πας.
Υποσχέσου το.
Ωραία.
ΚΟΜΜΑΤΙ ΑΠΟ ΣΕΝΑ
Περπατάει μπροστά μου
σε αναμμένα κάρβουνα.
Δεν βλέπω το πρόσωπό της.
Δεν γυρίζει.
Ρωτάω… Της φωνάζω "Γεια σου!
Μπορείς να γυρίσεις λίγο;"
Μα δεν γίνεται τίποτα.
Αρνείται.
Ευχαριστούμε.
Λοιπόν, για να δούμε…
Άγκνες Σβαν.
Άγκνες Σβαν;
Δεν είναι εδώ η Άγκνες Σβαν;
Τότε, θα πάμε στην επόμενη.
Εδώ είμαι.
-Εντάξει. -Συγγνώμη.
-Φρόντισε να έρθει απόψε. -Είναι η Βαλπούργεια Νύχτα!
-Μην είσαι τόσο ξενέρωτος. -Ξενέρωτος;
-Πολύ ξενέρωτος. -Δεν ισχύει αυτό.
Γίνεσαι άδικη. Αφού ξέρεις τον λόγο.
Ναι, τον ξέρω, αλλά μου λείπει.
Ποια είμαι;
-Η Γιούλια! -Γεια. Τι κάνετε;
Γεια, αγάπη.
-Γεια. -Τι κάνεις;
Καλά.
Ξινή κόλα;
-Ναι. Μ' αρέσει. -Γεια. Θα έρθεις το βράδυ;
-Ναι. -Θα είναι τέλεια!
-Θα τραγουδήσουμε και καραόκε; -Θέλεις;
Ναι.
Έλα τώρα.
-Θα πάμε σε φωτιά το βράδυ; -Με τίποτα!
Πολύ βαρετό.
Τι θα βάλεις;
Τι θα ήθελες να φας
αύριο που είναι η μέρα σου;
-Δεν έχω θέμα. -"Δεν έχεις θέμα";
Είναι τα γενέθλιά σου.
Διάλεξε κάτι ωραίο και ακριβό.
Ευχαριστώ που με ρωτάτε για την οντισιόν μου σήμερα.
-Αμάν. -Όχι…
-Γλυκιά μου. -Καλό μου…
Έλα εδώ.
-Πώς πήγε η οντισιόν; -Πολύ καλά.
-Εννοείται. -Μην το λες αυτό.
-Και τώρα; -Θα στείλουν μέιλ απόψε.
Στο οποίο θα λένε
"Συγχαρητήρια, Άγκνες!
Πήρες τον ρόλο!
Είσαι η καλύτερη!
Είσαι ό,τι καλύτερο έχουμε δει ποτέ!"
-Αυτό θα πουν. -Υπέροχα!
-Είστε εδώ; -Έλα!
Βράζει, μαμά.
-Γεια! Τι κάνεις; -Καλά. Εσύ;
Καλά.
Είναι σχεδόν έτοιμο.
Τέλεια.
-Γεια! -Γεια, Καρίνα.
-Τι κάνεις; -Καλά. Εσύ;
Καλά, ευχαριστώ.
-Γεια, Άγκνες. -Γεια.
Πώς είσαι;
-Καλά. Εσύ; -Καλά.
Μια τούρτα!
Γιορτάζουμε κάτι;
Όπως φαίνεται, η Άγκνες δεν θέλει.
-Τι; -Δεν είπα αυτό, μαμά.
Τότε, ας γιορτάσουμε από απόψε.
-Όχι. Δεν νομίζω. -Ούτε λίγο;
-Καλή ιδέα. -Να φάμε λίγο;
Θέλει κανείς;
Είναι δική μου.
Είπα "όχι".
Όχι.
-Εγώ είπα "ναι". -Λοιπόν.
-Όχι. -Τι κάνεις τώρα;
Δεν…
Κάτσαμε μέσα για… Πόσες βδομάδες, Νοέλ;
Τέσσερις.
-Πιο πολύ. -Το θέμα δεν είναι να 'σαι μέσα.
Τι λες…
Είναι σαν μην έχουμε ξανακάνει αυτήν τη συζήτηση.
Πόσες φορές τα έχουμε πει;
Πόσες φορές θα τα ξαναπούμε;
-Δεν έχει νόημα. -Δεν συμφωνήσαμε;
-Θα με κλειδώσεις μέσα; -Γιούλια. Σταμάτα.
-Είμαι ενήλικη. -Ναι, το… Αλήθεια;
-Αλήθεια. -Σου είπα "όχι".
Εγώ θα πάω. Είναι η Βαλπούργεια Νύχτα.
Μένεις στο σπίτι μου.
Να λες κι "ευχαριστώ" γι' αυτό.
Γιατί λέω "όχι";
-Δεν ξέρω. -Ανοησίες.
-Δεν πρόκειται να πιω. -Κοίτα με.
Κάνεις σαν να μην το έχουμε ξανασυζητήσει.
Νοέλ, θα με γυρίσεις σπίτι στις 11;
Ευχαριστώ, μα δεν έχει σημασία.
Δεν έχει σημασία.
Δεν είναι ωραίο να 'σαι χάλια στα γενέθλια της αδερφής σου.
-Δεν πειράζει. -Δεν πειράζει.
Μην ανακατεύεσαι εσύ.
-Δεν την πειράζει. -Μην ανακατεύεσαι.
Εντάξει. Ευχαριστώ για το φαγητό.
-Δεν θα πιω! -Όχι, αλλά…
Πόσες φορές πρέπει να…
Θα σου το θυμίσω. Ήσουν σαν μικρό παιδί.
Σε κουβαλούσα!
Γεια.
Γεια. Μπορώ να κρυφτώ εδώ;
…να διασκεδάζω με την παρέα μου;
-Θα με κλειδώσεις εδώ μέσα; -Ξέρεις πολύ καλά.
Το θες αυτό; Δεν ξέρω αν θες κάτι που…
Το Δείξε μου Αγάπη;
Γιατί αν είναι…
-Έχεις καλό γούστο. -Ευχαριστώ.
Ξέρω όλους τους διαλόγους απέξω.
Όχι.
-Αποκλείεται. -Ναι.
-Όχι. -Κι όμως.
Απόδειξέ το.
Όχι. Θα πρέπει να με πιστέψεις.
Θα μπορούσες να γράψεις βιβλία για ψυχολογικά θέματα…
Και για δολοφόνους και τέτοια.
Βασικά, θέλω να γίνω μοντέλο.
Λες να μπορούσα;
Ναι, έτσι νομίζω.
-Ντύσου. -Τι; Εγώ;
-Ναι. Εσύ. -Γιατί;
Με άφησε να πάω, αν έρθεις κι εσύ.
-Στης Έστερ; -Ναι. Γι' αυτό, ντύσου.
Να βάλω αυτό;
Ή μήπως αυτό;
Εκείνο.
Αυτό;
Θα βάλω αυτό.
Λοιπόν, βιαστείτε.
Είσαι περίεργη.
Κι εσύ.
-Αλήθεια; -Ναι.
Θέλω να είμαι περίεργη.
Όχι περίεργη, αλλά δεν θέλω να είμαι σαν τους άλλους.
Αν και μερικές φορές νομίζω ότι είμαι σαν τους άλλους.
Μα δεν είσαι.
Ο χειρότερος εφιάλτης μου
είναι ότι θα ξεμείνω στο Όμολ. Ότι δεν θα φύγω ποτέ.
Δεν γίνεται να ανάψεις φωτιά σε κατοικημένη περιοχή.
Είναι η Βαλπούργεια Νύχτα!
-Ανάβουν κάθε χρόνο. -Μπορεί να πας φυλακή.
-Τι είναι αυτά που λες; -Έτσι είναι.
Ό,τι σου κατέβει λες.
Περίμενε να φρεσκαριστώ.
Δες εδώ…
Σε παρακαλώ.
Το υπόλοιπο δικό σου.
Τι είναι;
Περίμενε.
Κάτσε να σε βοηθήσω λίγο.
-Έλα εδώ. -Τι είναι πάλι;
-Έλα εδώ. Έχεις ωραία χείλη. -Τι είναι αυτό;
Θα σε κάνω όμορφη και γιορτινή.
Ελάτε, παιδιά.
-Όχι αυτό. -Περίμενε.
-Ορίστε! -Ναι, εντάξει.
Ακριβώς!
Έστερ, εμπρός. Δείξε μας!
Δείξε μας!
Όχι!
Εντάξει, αυτό…
-Ποια είμαι; -Η Γιούλια!
-Γεια σας! -Είσαι πολύ όμορφη.
Γεια!
-Τι κάνεις; -Έλα εδώ.
Γεια!
Μας είχες λείψει στα πάρτι!
-Τι ωραίο που είναι αυτό! -Γεια!
-Τι κάνετε; -Καλά.
-Πώς πάει; -Γιούλια.
Γεια σου, Άγκνες!
Γεια.
-Γεια. -Γεια.
-Περνάς καλά;
-Πολύ ωραία. -Ναι.
Ναι.
Αυτά είναι τα ωραία.
Ένα για σένα, ένα για μένα. Ορίστε.
Πλάκα κάνεις.
"Αυτή είναι η ιστορία…"
Έλα!
Αναφορά δεν δίνει, είναι παντού
Από το Λουντ ως το Σεντερμάλμ
Είναι ο σωτήρας σου, το δεξί σου χέρι
Αν τα βάλεις μαζί του, θα χάσεις
Η ιστορία ξεκινά ως εξής
Στον κόσμο ήταν ξακουστός
Μα αν και ξεχωριστός
Σε όλους δεν ήταν αρεστός
Και μια μέρα, εκεί στην αγορά
Ένα τσούρμο φώναζε "Να τος!"
Το σόου αρχίζει!
Λοιπόν.
Νιώθω ότι περνάω μέσα απ' το σκοτάδι
Έχω την καρδιά για οδηγό
Το ταξίδι δεν ξέρω πού θα βγάλει
Αλλά ξέρω από πού ξεκινώ
Λένε ότι δεν καταλαβαίνω, είμαι μικρός
Λένε ότι ονειροπολώ
Ότι θα με προσπεράσει η ζωή Τα μάτια αν δεν ανοίξω
Πάμε!
"Δεν με νοιάζει", απαντώ
Ξυπνήστε με όταν όλα τελειώσουν
Πιο σοφός και μεγάλος όταν γίνω
Τόσο καιρό τον εαυτό μου ανακαλύπτω
Δεν ήξερα ότι είχα χαθεί
Ξυπνήστε με όταν όλα τελειώσουν
Πιο σοφός και μεγάλος όταν γίνω
Τόσο καιρό τον εαυτό μου ανακαλύπτω
Δεν ήξερα ότι είχα χαθεί
Γιούλια!
ΑΜΙΡ ΣΑΛΜΑΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ: ΚΑΣΤΙΝΓΚ
Θα με τρελάνεις!
Με παρακολουθείς λες κι είσαι μπάτσος.
Τι κάνεις; Τι πρόβλημα υπάρχει;
Όλοι ανησυχούν για σένα.
-Πού πας; -Πάω σπίτι με τα πόδια.
-Γιούλια! -Γύρνα με την Άγκνες.
Κάνε άκρη!
Γιούλια.
Συγγνώμη.
-Φέρνω την Άγκνες. -Ναι.
Άγκνες!
-Άγκνες! -Τι;
Φεύγουμε.
Η Γιούλια θέλει να πάει σπίτι, οπότε πάμε να φύγουμε.
Γιούλια!
Να καθίσουμε καλύτερα;
Τι; Όχι.
Κάναμε…
-Ό,τι μπορούσαμε. -Ναι; Όχι.
Αλλά δυστυχώς…
Λυπάμαι, αλλά δεν θα έπρεπε…
-Είμαι ο χειρουργός. -Ίσως μπερδεύτηκα, αλλά…
-Εγχείρησα την κόρη σας. -Και τώρα τι κάνετε;
Είμαι χειρουργός.
Και εγχείρησα την κόρη σας, που την έφεραν εδώ.
Ποιος είναι ο γιατρός;
-Εγώ. -Εσείς;
Τότε, γιατί δεν είστε εκεί μέσα να τη βοηθήσετε;
Ξέρω ότι είναι δύσκολο.
Μπορώ να μιλήσω σε κάποιον άλλο; Ακούτε τι σας λέω;
-Ακούω τι λέτε. -Ναι.
-Καταλαβαίνω. -Εγώ…
-Αλλά δυστυχώς… -Όχι.
Όχι.
-Λυπάμαι. -Όχι, φύγετε.
Φύγετε.
-Μπορώ να… -Φύγετε.
Δεν μπορώ να αναπνεύσω.
Θεέ μου.
Γιατί παίρνεις τόσο νωρίς;
Τι συμβαίνει;
-Μ' ακούς; -Ναι…
Τι συμβαίνει;
Η Γιούλ…
Τι; Δεν σ' ακούω, αγάπη μου. Τι συνέβη;
Τι;
Μίλα μου.
Η Γιού…
Δεν μπορώ…
Έπαθε κάτι η Γιούλια;
Τι λες; Δεν σ' ακούω.
Η Γιούλια.
Πέθανε.
Μη φοβάσαι
Υπάρχει ένα μυστικό σημάδι
Ένα όνομα που σε προστατεύει όταν φεύγεις
Η μοναξιά σου
Έχει ακτές που οδηγούν στο φως
Μη φοβάσαι
Υπάρχουν πατημασιές στην άμμο
Μη φοβάσαι
Υπάρχει ένα σκοτεινό λιμάνι
Δεν το βλέπεις τώρα
Αλλά εκεί πηγαίνεις
Κάποια μέρα
Θα πεις φωναχτά το όνομά Του
Η γαλήνη Του
Δεν ζητά κανένα αντάλλαγμα
Πού πας;
Στο σχολείο.
Τους είπα ότι θα λείψεις για λίγο καιρό.
Ναι, το ξέρω. Αλλά…
Τα λέμε αργότερα.
Θα βγούμε το Σαββατοκύριακο;
Δεν ξέρω. Έλεγα μήπως απλώς
αράζαμε.
-Να δούμε ταινία. -Γιατί να μη διασκεδάσουμε;
Εντάξει.
Τέλεια.
Τα λέμε μετά τα Γερμανικά.
-Γεια. -Γεια.
Γεια.
-Τι κάνεις; -Καλά.
-Πολύ ωραία η κηδεία. -Ναι, όντως.
Περάστε.
Γεια.
Γεια σου.
Έλα μέσα.
Ήθελα να σας ευχαριστήσω για τον ρόλο
και να σας πω ότι θα χαρώ να παίξω.
-Στην παράσταση. -Ναι; Ωραία.
Κάθισε.
Μπορώ να σχετιστώ με αυτό που περνάς.
Κι εμένα σκοτώθηκε ο αδερφός μου σε δυστύχημα όταν ήμουν στην ηλικία σου.
Πότε ξεκινάμε πρόβες;
Έκανα
πολλές ανοησίες που δεν έπρεπε να είχα κάνει.
Αλλά μετά άρχισα να σκέφτομαι τι θα ήθελε εκείνος να κάνω και…
Ναι.
Μετά κατέληξα εδώ.
Έλα αύριο στις 3 μ.μ.
-Είπα "όχι"! -Μπορώ να το δω, σε παρακαλώ;
-Σε παρακαλώ! -Φτάνει.
Δείξ' το μου.
Ηρέμησε.
-Πεινάς; -Ναι, λίγο.
-Θέλεις σάντουιτς; -Ναι, αμέ.
Μου δίνεις ένα μαχαίρι;
Ευχαριστώ.
Φέρε ό,τι θες.
ΑΓΚΝΕΣ 17!
Συγγνώμη.
ΑΓΚΝΕΣ
ΓΛΥΚΙΑ ΜΟΥ,
ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΒΓΩ ΑΠΟ ΤΟ ΣΠΙΤΙ.
ΕΙΜΑΙ ΣΤΗΣ ΓΙΑΓΙΑΣ. ΠΑΡΕ ΜΕ ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΑΝ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙΣ ΚΑΤΙ.
Σ' ΑΓΑΠΩ
Άγκνες;
Άγκνες, μ' ακούς;
Θέλω να μιλήσουμε.
"ΑΛΚΗΣΤΙΣ" ΤΟΥ ΕΥΡΙΠΙΔΗ
Γεια.
Συγγνώμη. Απλώς…
-Μοιάζεις με… -Ναι. Συγγνώμη.
Όχι. Απλώς μου τράβηξε την προσοχή.
Γεια. Τι κάνεις;
-Καλά. Εσύ τι κάνεις; -Καλά.
Τι συμβαίνει;
Είναι το μπλουζάκι της Γιούλια.
Αυτό που…
Της το 'χαμε πάρει από το Βερολίνο.
Πάμε να φάμε;
-Ναι… -Ναι.
-Έλα μαζί μας. -Ναι.
Ξέρεις τον Άντριαν Χάγκερφορς;
Ναι, από το μάθημα των Γαλλικών.
Γιατί;
Είναι έξω.
Όχι!
-Άντριαν. -Κόφτε το.
-Δεν ήταν τόσο χάλια. -Μου έλειψες.
Έλα, κόφ' το.
-Έχω καιρό να σε δω. -Σταμάτα. Μη.
-Και σκεφτόμουν… -Η Φάνα γουστάρει τον Άντριαν.
-Όχι. -Ναι.
-Όχι. -Ναι, οπότε…
Πέρσι, σε ένα πάρτι…
-Η αδερφή σου… -Σταμάτα.
Είπε ότι
η Φάνα κι ο Άντριαν θα ήταν ωραίο ζευγάρι. Οπότε…
Η Φάνα πήγε.
Δεν ήξερε τι να πει, οπότε πήρε την μπίρα της και την άνοιξε
με αισθησιακό τρόπο.
-Δεν αντέχω να το ακούω. -Άντριαν.
Ήταν πολύ αμήχανο, γιατί ο Άντριαν ήταν μαστουρωμένος.
Έρχεται.
Χαλάρωσε.
-Τι κάνετε; -Γεια.
-Γεια.
-Χαίρομαι που σε βλέπω.
Κι εγώ.
Ήθελα να ρωτήσω αν θα έρθεις απόψε.
Τι…
Απόψε κάνω πάρτι.
Έλα. Φέρε και τη Λίντια.
Εντάξει. Ωραία.
Τέλεια.
Αριβεντέρτσι.
Γεια.
Γεια. Άγκνες!
Σε σκεφτόμουν πολύ.
-Θες να πάμε μια βόλτα; -Έχω πρόβα.
-Δεν μπορώ. -Τότε, θα σε περιμένω.
Δεν γίνεται, γιατί θα πάω στο πάρτι του Σαμ.
Θέλω απλώς να μιλήσουμε.
Είμαι τρομερά στεναχωρημένος.
Τα λέμε.
Σε παρακαλώ. Άγκνες!
Δεν θα το δείξουμε στους υπόλοιπους.
Μη φοβάστε.
Είναι ένα παιχνίδι για να ζεσταθούμε.
Δεν είναι κάτι τρομερό.
ΘΥΜΟΣ
Λοιπόν.
Άγκνες.
Θες να ξεκινήσεις;
Δεν ξέρω τι να κάνω…
Ποιο σου έτυχε;
Ζόρικο αυτό.
Λοιπόν. Ας δοκιμάσουμε να…
Μπορείτε να κάνετε λίγο πίσω;
Ας κάνουμε λίγο χώρο.
Έλα εδώ.
Έλα.
Θέλω να φωνάξεις δυνατά.
Προσπάθησέ το.
Τι;
Δυνατά. Ούρλιαξε.
Έλα.
Μη γελάτε, παιδιά.
-Είναι δύσκολο. -Το καταλαβαίνω.
Είμαστε όλοι ηθοποιοί.
Οπότε…
γίνε κάποια άλλη.
Σκέψου κάποια που θα τολμούσε να ουρλιάξει.
Ναι;
-Ας πιούμε κάτι. -Ναι.
-Να βάλουμε μόνες μας; -Δεν ξέρω.
Έχει ποτήρια;
Ναι, να τα.
Τα βουτάμε μέσα;
Δεν ξέρω.
Γεια.
-Γεια. -Γεια.
-Τι κάνεις; -Καλά. Εσύ;
-Καλά. -Γεια. Είσαι πολύ όμορφη.
-Κι εσύ. -Ναι;
Ο Σαμ δεν μπορεί να σηκωθεί.
-Φάνα! -Ναι.
Αλλά… Ναι, Σαμ, έρχομαι.
-Γεια, Σαμ. Τι κάνεις; -Γλυκιά μου, έλα εδώ.
-Γεια σου, Σαμ. -Γεια!
Γεια.
-Είσαι πολύ όμορφη, το ξέρεις; -Ευχαριστώ.
Το ξέρεις, Λίντια; Να το θυμάσαι πάντα.
-Ευχαριστώ. -Ναι.
-Σαμ. -Ναι.
-Όλα καλά; -Ναι. Σαμ;
Μάλλον όχι και τόσο.
-Σαμ; -Νομίζω ότι θέλω να μπω στο νερό.
Σαμ.
Όχι, Σαμ. Θα πέσεις μέσα.
Σαμ!
Εντάξει, φτάνει. Σαμ, σύνελθε.
Σαμ. Όχι.
Σαμ! Όχι. Σοβαρά τώρα.
Δεν τολμάω.
-Έλα, Σαμ. -Μα νομίζω ότι θέλω.
Ας χορέψουμε.
Έλα!
Ο επόμενος στη σειρά.
Ποιος θα έρθει;
-Εσύ; -Με τίποτα.
Άγκνες;
Ναι, οι δυο μας. Έλα.
Άγκνες!
Εντάξει.
Ησυχάστε.
Έλα!
Άγκνες!
Σταμάτα!
-Διάλειμμα για σφηνάκια. -Ναι.
Ώρα για σφηνάκια.
-Τι θέλεις; -Τι;
Τι θες να πιεις;
Θέλω
κάτι δυνατό.
Ίσως λίγη τεκίλα και για τις δυο μας;
Πάω να φέρω.
Τι στον διάολο κάνουμε εδώ πέρα;
Ποια είμαι;
Έφερες…
τα ποτά;
Πρέπει να…
Γεια.
-Γεια. -Πώς είσαι;
Καλά.
Εσύ;
Καλά.
Φάνα;
-Ναι; -Πώς ήταν μεθυσμένη;
Ποια;
-Γιατί με κοιτάς περίεργα; -Έλα, Άγκνες.
Δεν φοράω μόνο εγώ τα ρούχα της, αν αυτό σκέφτεσαι.
Και η μαμά τα φοράει.
-Αλλά… -Άγκνες.
Δεν είναι τόσο δύσκολο.
Πάντα πίστευα ότι θα ήταν πολύ δύσκολο.
-Αλλά δεν είναι. -Σε παρακαλώ. Σταμάτα.
-Σταμάτα! -Άσ' το.
Φτάνει, σταμάτα.
-Φέρ' το πίσω. -Σταμάτα!
Δώσ' το μου.
Είναι…
Θα σταματήσεις; Σταμάτα!
-Τι διάολο… -Είπα…
Πού είναι η Καρίνα;
Στης γιαγιάς.
Πώς είσαι;
Καλά.
Ευχαριστώ.
Θέλεις μακαρόνια;
Ναι, αμέ.
-Δεν θέλω να σε αγχώσω. -Τι έγινε;
Κάτι καίγεται.
Χαμήλωσε το μάτι.
-Χαμήλωσε το μάτι και ρίξε απ' αυτό. -Όχι, μη…
Μη βάζεις άλλο αλάτι.
Λίγο ακόμα.
Όχι, με το μαλακό!
-Λίγο ακόμα. -Όχι, φτάνει.
Τι…
-Τι κάνεις; -Έγινε.
Κι εγώ βλέπω εφιάλτες.
Το ίδιο όνειρο ξανά και ξανά, για την ακρίβεια.
Τι μας νοιάζουν τα όνειρα;
-Είναι βαρετά. -Σταματήστε. Αφήστε τη να συνεχίσει.
Περπατάει μπροστά μου…
σε αναμμένα κάρβουνα. Δεν βλέπω το πρόσωπό της.
Δεν γυρίζει.
Και…
Ρωτάω…
Ευχαριστούμε.
-Συγγνώμη, δεν… -Όχι. Μην ανησυχείς.
Είναι η πρώτη φορά που μιλάει.
Τα κρατούσε όλα μέσα της.
Και αυτή είναι η στιγμή που επιτέλους τα εκφράζει.
Κατάλαβες;
Εντάξει, ας το δοκιμάσουμε.
Περπατάει μπροστά μου…
σε αναμμένα κάρβουνα.
Δεν γυρίζει.
Δεν βλέπω το πρόσωπό της.
Και τη ρωτάω…
Ουσιαστικά, φωνάζω "Μπορείς να γυρίσεις λίγο;"
Μα δεν γίνεται τίποτα.
Αρνείται.
"Τον νου σου".
Μόνο αυτό λέει.
"Πρόσεχε".
Αλλά…
Αλλά είμαι απρόσεκτη, πατάω…
Πατάω στα κάρβουνα και το φόρεμά μου αρπάζει φωτιά.
Όλα…
Όλα αρπάζουν φωτιά.
Καίγεται όλο μου το σώμα.
Και τότε ξαφνικά εκείνη γυρίζει.
"Ορίστε", λέει.
"Τι περίμενες;"
Και δεν ξέρω…
Δεν ξέρω τι περίμενα.
"Υπάρχει τίμημα", λέει.
"Για μας τουλάχιστον".
Ευχαριστούμε.
Ωραία.
-Έχω ενθουσιαστεί. -Το σημείο με…
Νομίζω ότι θα βγει καλό.
-Τι; -Είναι πανέμορφο…
Τι κάνεις;
Πάρ' το.
-Άντε, πάρ' το. -Ναι.
-Ευχαριστώ. -Τίποτα.
Κάνε πίσω.
Και μετά…
Ναι.
-Έλα. -Εκεί.
Αν κάτσεις εκεί, μπορείς να…
-Πάρε αυτό. -Τι στην ευχή;
Έβρεχα το κρεβάτι
μέχρι τα 13, 14.
Το ξέρω. Είχα πρόβλημα, αλλά…
-Δεν μπορεί να… -Πήγα και σε γιατρό.
-Όχι! -Ναι. Έπαιρνα κάτι μικρά χάπια.
Είχαν γεύση φελιζόλ.
Ήταν πολύ περίεργο.
Είχαμε κάτι σαν…
Ήταν μια μικρή συσκευή, σαν γουόκι-τόκι. Το έβαζα εδώ.
-Στον ώμο σου; -Ναι.
Έπρεπε να κοιμηθώ φορώντας μπλούζα ή γιλέκο.
Είχε ένα καλώδιο ή σωληνάκι που πήγαινε κάτω.
-Όχι. -Εκεί κάτω. Ναι.
Για ποιον λόγο;
Είχε κάτι σαν αισθητήρα.
-Τον έβαζα στο εσώρουχο. -Για να ανιχνεύει;
Ναι, καταλάβαινε όταν πήγαινα να…
Μόλις άρχιζα να κατουράω,
χτυπούσε ένας συναγερμός από τη συσκευή.
Ναι.
Θεέ μου, τι παράξενο.
Εντάξει.
Ναι. Κι εγώ έβρεχα το κρεβάτι όταν ήμουν μικρή.
Αλήθεια;
-Τότε, γιατί γελάς; -Δεν ήμουν 13, Νοέλ.
Όχι.
Ήμουν εφτά. Ίσως οκτώ.
Σ' αυτήν την ηλικία είναι πιο λογικό. Ή μήπως όχι;
-Τουλάχιστον δεν ήμουν έφηβη. -Εντάξει.
Μα σκέφτομαι ότι θα μου ήταν χρήσιμη η συσκευή,
γιατί θυμάμαι ότι ξυπνούσα επειδή κρύωνα.
Και μετά…
Μετά,
σηκωνόμουν και πήγαινα
στο δωμάτιο της Γιούλια και ξάπλωνα χαμηλά
στα πόδια της, σαν σκυλάκι.
Γιατί εκεί ήταν ζεστά.
Πάμε για μπάνιο;
Τι;
Θες να πάμε για μπάνιο;
Μην έρχεσαι κοντά.
-Όχι. -Αλήθεια;
-Όχι. -Μπορείς να επιπλέεις;
-Ανάσκελα; -Δεν μπορούν όλοι.
-Εγώ δεν μπορώ. -Κοίτα να μαθαίνεις.
Πρέπει να…
-Εντυπωσιακό. -Ευχαριστώ.
Για πάμε!
Για να σας δούμε! Σπρώξτε με τα πόδια!
Πάρτε την μπάλα!
Πάμε!
Εδώ.
Μαξ!
Ωραία.
Ευχαριστώ.
Τι;
Απλώς…
Είναι πολύ ενδιαφέρον που το βρήκες μέσα στο χάος.
-Όχι δα και χάος. -Θέλει συμμάζεμα.
Έτσι βρίσκω πράγματα πιο εύκολα.
-Ένα οργανωμένο χάος. -Τα έχω όλα υπό έλεγχο.
-Ξέρω πού βρίσκεται το κάθε τι. -Μάλιστα.
Ναι.
Άρα δεν σε πειράζει η εικόνα ενός
όχι και τόσο καθαρού ατόμου;
Τι εννοείς;
Κάποιου που του αρέσει η μούχλα και οι άσχημες μυρωδιές.
Σταμάτα.
Αφού είσαι μες στην ακαταστασία.
-Αυτό προσπαθώ να πω. -Αρκετά.
Αν δεν θες να τα βλέπεις, μην κοιτάς.
-Θεέ μου. Τώρα… -Καλά είναι έτσι;
Πολύ καλύτερα. Ευχαριστώ, Άγκνες.
Κάνει πολλή ζέστη.
Έχω ένα ανεμιστηράκι.
Τέλεια.
"Έχω ένα ανεμιστηράκι".
Όχι.
Περίμενε.
Σε παρακαλώ, σταμάτα.
Συγγνώμη.
Συγγνώμη, Άγκνες.
Τι δίνει ώθηση στη Σέλμα Λάγκερλεφ σ' αυτήν τη φάση της ζωής της;
Ο θυμός; Η θλίψη;
Μήπως η αγάπη;
Σχετικά με αυτό υπάρχουν βιβλία και ταινίες.
Το έχω σκεφτεί πολύ.
Μα τώρα θέλω να μάθω τι πιστεύετε εσείς.
Τι σκέφτεστε γι' αυτό;
Χάνες;
Πέτρα;
Κανείς;
Με ακούτε;
Ώρα να ξυπνήσετε.
Δεν χτύπησε το ξυπνητήρι σας το πρωί;
Άγκνες, μπορείς να αφήσεις το κινητό σου στην άκρη;
Ναι. Συγγνώμη.
Η Σέλμα Λάγκερλεφ είχε κινητό; Τι λες;
Όχι. Δεν νομίζω.
Όχι, ευχαριστώ. Άσ' το, λοιπόν.
Θα έρθεις στο κλαμπ απόψε;
Δεν…
Γαμώτο, συγγνώμη. Ξεχνάω ότι δεν είσαι 18.
Λοιπόν, πάμε άλλη μία φορά.
Κι εγώ βλέπω εφιάλτες.
Το ίδιο όνειρο ξανά και ξανά, για την ακρίβεια.
Τι μας νοιάζουν τα όνειρα;
-Είναι βαρετά. -Σταματήστε. Αφήστε τη να συνεχίσει.
Πήγαινε στη θέση σου.
Ναι. Εκεί. Συνέχισε.
Περπατάει μπροστά μου
σε αναμμένα κάρβουνα.
-Δεν βλέπω… -Περίμενε. Τι κάνεις;
Πάμε άλλη μία φορά, με συναίσθημα.
Μα το ένιωθα.
Όχι, άσ' τα αυτά.
Έλα. Πάμε ξανά.
Δεν καταλαβαίνω. Το κάνω ακριβώς όπως και χθες.
Πάμε ξανά.
Περπατάει μπροστά μου.
Παιδιά, ησυχάστε. Είναι δύσκολο αυτό το σημείο.
Δεν είναι δύσκολο. Τι κάνω λάθος;
Άκου.
Σε λίγες μέρες ξεκινάμε.
Το ξέρω.
-Πρέπει να 'μαστε συγκεντρωμένοι. -Είμαι.
Θα το ξαναπώ και θα το κάνω καλύτερα…
Ίσως είναι καλύτερα σήμερα να κάτσεις να ξεκουραστείς.
Ξεκούραστη είμαι.
-Δεν είσαι. -Είμαι.
Είσαι αλλού.
Όχι, εδώ είμαι, γαμώτο!
Λοιπόν, αυτό το ύφος δεν είναι ανεκτό εδώ.
Αρκετά.
Κατάντια να διδάσκεις Θέατρο σε λύκειο.
Συγγνώμη;
Τι είπες;
Είπα ότι είναι κατάντια να διδάσκεις Θέατρο σε λύκειο.
Ο αδερφός σου θα ντρεπόταν για σένα.
Θα έρθετε το βράδυ;
Τα λέμε εκεί.
Βάλ' το στην κατάψυξη.
Εντάξει.
Θεέ μου.
Πόνεσε η μέση σου;
Όχι.
Πάω να δω την Άγκνες.
Άγκνες;
Άγκνες!
Τι κάνεις;
Γύρνα από δω.
Γύρνα.
Είπα "Γύρνα".
Τι είναι αυτά;
-Ποια; -Τι είναι αυτά;
Γιατί γελάς;
Χαίρομαι που γύρισες.
Έπινες.
-Σωστά; -Και λοιπόν;
Δεν θα πας πουθενά έτσι.
-Θα πάω όπου θέλω. -Πού πας;
-Έξω. -Όχι.
-Όχι έτσι. -Ναι.
-Όχι. Δεν θα βγεις έτσι. -Θα φοράω ό,τι θέλω.
Όχι.
-Όχι. -Άφησέ με.
Συγγνώμη.
Ξέρω ότι είσαι θυμωμένη μαζί μου και μου…
Μου λείπει πάρα πολύ.
Και θέλω να μιλήσουμε.
-Θα μιλήσουμε; -Όχι.
-Ναι. -Όχι.
-Θα σε αγκαλιάσω. -Όχι.
-Άσε με ήσυχη. Άσε με. -Σε αγκαλιάζω.
-Άσε με! Μαμά! -Όχι.
Μαμά!
Άγκνες. Έλα εδώ.
Με συγχωρείτε.
Καλώς ήρθατε.
Γεια.
-Πώς είσαι; -Καλά.
-Γεια. -Γεια.
Να δω τις ταυτότητές σας;
Ευχαριστώ.
-Η δική σου; -Ένα λεπτό.
Ευχαριστώ.
-Κι εγώ. -Καλώς ήρθατε.
Ευχαριστούμε.
-Θέλεις κάτι; -Ναι, οτιδήποτε.
Τι; Εντάξει.
Έλα μετά.
-Γεια. -Γεια.
Βάλε μου κάτι. Οτιδήποτε.
Τι;
-Δύο με οτιδήποτε. -Εντάξει.
Και τώρα θα τραγουδήσει η Λία!
Χειροκροτήστε όλοι τη Λία!
Κίτρινα διαμάντια στο φως
Και στεκόμαστε δίπλα δίπλα
Η σκιά σου ακουμπάει τη δική μου
Πώς θα γίνει να ζωντανέψει;
Ευχαριστώ.
Γεια.
-Πώς είστε; -Καλά.
-Εσύ; -Καλά.
Βασικά, μου την έσπασε η μαμά μου.
Δεν ξέρω τι κάνει.
Πώς μπήκες;
Με την ταυτότητα της Γιούλια.
Να τη δω;
-Ποια; -Την ταυτότητα.
Δείξ' τη μου.
Μοιάζουμε. Προφανώς.
Σταμάτα το.
Γιατί δεν ξέρω
πόσο θα αντέξω ακόμα, Άγκνες.
Τι;
Δεν καταλαβαίνω. Τι προσπαθείς να πετύχεις;
Πότε θα τελειώσει αυτό το παιχνίδι;
Έστερ, ηρέμησε.
Αν αυτό είναι μέρος της διαδικασίας του πένθους…
-Έστερ… -Όχι!
Δεν θα προσποιούμαι ότι όλα πάνε καλά!
Βγάλε αυτήν την μπλε σκιά. Με αηδιάζει!
-Εσένα θα έπρεπε να σου αρέσει. -Τι;
Δεν ήσουν ερωτευμένη μαζί της;
Συγγνώμη. Ήταν μυστικό;
Ξαφνιάστηκες; Μου τα έλεγε όλα.
Μάλλον την ήξερα καλύτερα από εσένα.
Προφανώς.
Έχεις πάει να τη δεις;
Δεν σε έχω δει ποτέ στο μνήμα της.
Ούτε μία φορά.
Εντάξει.
Όχι.
Την ταυτότητα.
Δώσ' τη μου.
Είπα δώσ' τη μου! Άσ' τη!
Άγκνες!
Πού πας; Πάλι το βάζεις στα πόδια;
Δεν μπορώ να σε βλέπω.
-Τι είπες; -Δεν μπορώ να σε βλέπω!
Τι δεν μπορείς να βλέπεις;
Κοίταξέ με! Άκουσες τι είπα;
Σταμάτα, Άγκνες. Σε παρακαλώ.
Δεν το αντέχω αυτό!
Κοίταξέ με!
Τι πρόβλημα έχεις;
Σταμάτα, Άγκνες.
Γιατί κοιμάσαι μαζί μου αν δεν αντέχεις την ομοιότητα;
-Άγκνες, δεν με ακούς. -Άφησέ με!
Η Γιούλια ήταν μαύρη τρύπα!
Δεν θες να έχεις σχέση με κάτι τέτοιο.
Άκουσέ με.
Δεν έχεις ιδέα.
Δεν ξέρεις τι…
Συγγνώμη.
Κάθε μέρα…
όταν ξυπνάω, εύχομαι
να είχα κάνει κάτι.
Ναι, αλλά δεν έκανες.
Δεν καταλαβαίνεις.
Εκείνο το βράδυ… Δεν ξέρεις τι έγινε.
-Έγινε αυτό που νομίζω. -Ξέρω τι έγινε.
-Την ξέρω όλη μου τη ζωή! -Κάποιες πλευρές της δεν τις ήξερες.
Δεν ξέρεις πόσο σκοτεινή γινόταν.
-Για τρία χρόνια… -Όχι.
Τρία χρόνια έτρεχα από πίσω της, την πήγαινα παντού, την πρόσεχα.
Φρόντιζα να είναι καλά, να μην κάνει κακό στον εαυτό της…
Κόψε τα ψέματα!
Τι…
Τι θέλεις να πω;
Τι;
Σταμάτα!
Κι εγώ την αγαπούσα, Άγκνες.
Σε παρακαλώ, πρέπει να σου πω.
Σταμάτα!
Δεν το καταλαβαίνεις; Εσύ φταις!
Εσύ φταις που έφυγε.
Τι θες να σου πω, Άγκνες;
Τι θες να ακούσεις; Ότι θα γυρίσει;
-Πάψε! -Τι;
-Σκάσε! -Πέθανε, Άγκνες!
Πέθανε!
Που να σε…
-Πέθανε, γαμώτο! -Σκάσε!
-Γεια. -Γεια.
Μπορείς να βάλεις το "Wake Me Up" του Αβίτσι;
Γιούλια Σβαν.
Και τώρα θα τραγουδήσει η Γιούλια Σβαν το "Wake Me Up".
Γιούλια Σβαν!
Χειροκροτήστε τη Γιούλια!
Νιώθω ότι περνάω μέσα απ' το σκοτάδι
Έχω την καρδιά για οδηγό
Το ταξίδι δεν ξέρω πού θα βγάλει
Αλλά ξέρω από πού ξεκινώ
Λένε ότι δεν καταλαβαίνω, είμαι μικρός
Λένε ότι ονειροπολώ
Ότι θα με προσπεράσει η ζωή Τα μάτια αν δεν ανοίξω
"Δεν με νοιάζει", απαντώ
Ξυπνήστε με όταν όλα τελειώσουν
Πιο σοφός και μεγάλος όταν γίνω
Τόσο καιρό τον εαυτό μου ανακαλύπτω
Δεν ήξερα ότι είχα χαθεί
Ξυπνήστε με όταν όλα τελειώσουν
Πιο σοφός και μεγάλος όταν γίνω
Τόσο καιρό τον εαυτό μου ανακαλύπτω
Δεν ήξερα ότι είχα χαθεί
ΓΙΟΥΛΙΑ ΣΒΑΝ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΡΟΥΣΕΝΤΑΛ
ΜΑΜΑ: ΣΥΓΓΝΩΜΗ
ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙΣ Σ' ΑΓΑΠΩ - ΣΥΓΓΝΩΜΗ
ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙΣ
ΘΕΛΩ ΝΑ ΚΟΙΜΗΘΩ ΔΟΚΙΜΑΣΑ ΤΑ ΠΑΝΤΑ
ΠΑΝΙΚΟΣ. ΜΙΣΩ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΟΥ ΔΕΝ ΗΣΥΧΑΖΕΙ ΠΟΤΕ
ΔΕΝ ΒΟΗΘΟΥΝ ΤΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΟΥΤΕ ΤΟ ΟΤΙ ΕΚΟΨΑ ΤΟ ΑΛΚΟΟΛ
ΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΕ ΒΟΗΘΗΣΕΙ;
ΑΝ Η ΖΩΗ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΕΤΣΙ, ΤΟΤΕ ΜΑΛΛΟΝ ΔΕΝ ΑΞΙΖΕΙ
Άγκνες;
Άγκνες.
Ναι.
Εδώ είναι. Ευχαριστώ που με ενημέρωσες.
Γλυκιά μου.
Αγάπη μου.
Γιατί δεν μου είπες τίποτα…
Γιατί κανείς δεν…
Γιατί είναι…
Δεν ήταν ατύχημα.
-Δεν ήταν ατύχημα, μαμά. -Θεέ μου.
Δεν το ξέρουμε αυτό.
Δεν το ξέρουμε.
Εγώ θέλω να ξέρω.
Δεν ξέρω τι να κάνω.
-Πονάει πολύ. -Ναι, το ξέρω.
-Ξέρω ότι πονάει. -Δεν μπορώ να αναπνεύσω, πονάει πολύ.
Το ξέρω ότι πονάει, γλυκιά μου, αλλά είμαι εδώ.
-Δεν το αντέχω! -Είμαι εδώ. Σε κρατάω.
Το ξέρω ότι πονάει.
Το ξέρω.
Δεν το αντέχω…
Το ξέρω.
Γιατί δεν μου το είπες;
Δεν ξέρω.
Ήθελα να σ' το πω.
Εκείνη δεν ήθελε.
Δεν το ήθελε αυτό.
Έπρεπε να το είχα δει.
-Έπρεπε να το είχα προσέξει. -Ξέρεις τι;
Έπρεπε να είχα κάνει κάτι.
-Έπρεπε να είχαμε κάνει κάτι! -Ήμασταν δίπλα της.
Την αγαπούσαμε.
Την αγαπούσες και την αγαπούσα.
Ήμασταν δίπλα της.
-Όχι, έπρεπε να είχαμε κάνει κάτι. -Ξέρεις τι;
Ναι. Ήμασταν δίπλα της, γλυκιά μου.
Ήμασταν δίπλα της. Το ξέρει αυτό.
Το ξέρει.
Δεν το αντέχω. Δεν μπορώ…
-Όχι. -Όχι. Σε κρατάω.
Είμαστε εδώ τώρα.
Εσύ κι εγώ είμαστε εδώ.
Είμαστε εδώ τώρα.
Άκουσέ με. Πίστεψέ με.
Πίστεψέ με.
Αγάπη μου.
Συγγνώμη.
ΑΝΑΠΑΥΣΟΥ ΕΝ ΕΙΡΗΝΗ
Γεια.
Έχεις μάθημα;
Ναι, σε λίγο.
Τώρα, ξέρω.
Δεν…
Δεν έχω…
Ούτε εγώ έχω πάει να τη δω.
Δεν…
Δεν ξέρω πώς να το κάνω.
Νομίζω ότι κανείς δεν ξέρει.
Πρέπει να ήμασταν 11 χρονών,
και η Γιούλια κλασικά πάντα το παρατραβούσε.
Ήταν πιο μπροστά από όλους μας.
Νομίζω ότι είχαμε πάρει…
Ο μπαμπάς μου ρουφούσε ταμπάκο, και δεν…
…πίσω.
Και αμέσως μετά, βγαίνεις εσύ.
-Περίμενε. -Σταμάτα.
Σ' αρέσει;
Ευχαριστώ.
Εσύ βγήκες πρώτα χθες.
Σε δέκα βγαίνουμε. Ετοιμαστείτε!
-Ναι. -Ορίστε.
-Γεια. -Γεια. Θα τα πας τέλεια.
Ευχαριστώ.
Δεν έχουμε πολύ χρόνο.
Έχουμε μία ευκαιρία πριν το ξημέρωμα.
Θέλει να μιλήσει κανείς άλλος;
Κι εγώ βλέπω εφιάλτες.
Το ίδιο όνειρο ξανά και ξανά,
για την ακρίβεια.
Τι μας νοιάζουν τα όνειρα;
Είναι βαρετά.
Σταματήστε. Αφήστε τη να συνεχίσει.
Περπατάει…
μπροστά μου.
Σε αναμμένα κάρβουνα.
Δεν βλέπω το πρόσωπό της.
Δεν γυρίζει.
Ρωτάω…
Όχι, ουσιαστικά…
της φωνάζω "Μπορείς να γυρίσεις λίγο;"
Αλλά δεν γίνεται τίποτα. Αρνείται.
"Τον νου σου".
Μόνο αυτό λέει.
"Πρόσεχε".
Αλλά είμαι απρόσεκτη και…
πατάω στα κάρβουνα.
Το φόρεμά μου…
αρπάζει φωτιά.
Όλα αρπάζουν φωτιά.
Καίγεται όλο μου το σώμα.
"Ορίστε", λέει.
"Τι περίμενες;"
Και δεν ξέρω. Δεν ξέρω τι περίμενα.
"Υπάρχει τίμημα", λέει.
"Για μας τουλάχιστον".
Δεν θυμάμαι κάτι άλλο.
Πείτε το.
Τι θέλεις να πούμε;
Τώρα, καταλαβαίνω.
Τι καταλαβαίνεις;
Ότι κάηκα.
Επιτέλους.
ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΟΥΙΛΙΑΜ 1997-2016
Υποτιτλισμός: Μαρία Κούτσιανου